Chien d'Artois

Chien d'Artois

Opis

Pies silny, muskularny, niezbyt długi, sprawiający wrażenie energii i siły. Pies silny i energiczny, o bardzo czułym nosie, dobrze pracujący w sforze, zrównoważony i czuły.

Informacje orasie

Hodowcy » Galeria zdjęć »

Materiały

Wzorzec

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka mocna, szeroka, dość krótka, zaokrąglona i spłaszczona w części
górnej, guz potyliczny słabo wyrażony.
Stop zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos czarny, mocny, nozdrza rozwarte.
Wargi: warga górna szeroko przykrywa wargę dolną i powinna być na tyle
duża, aby kufa widziana z profilu miała kwadratowy wygląd.
Kufa prosta, widziana z boku umiarkowanie wydłużona.
Policzki suche.
Szczęki/uzębienie: zgryz nożycowy, siekacze górne ściśle przykrywają
dolne; osadzone są prostopadle w szczękach.
Oczy: z uwagi na szerokość czoła nie są zbyt blisko osadzone. Okrągłe,
wysoko osadzone, o melancholijnym i łagodnym wyrazie, ciemnobrązowe.
Spojówki powiek dolnych nie powinny być widoczne.
Uszy osadzone na wysokości oczu, nieco grube, szerokie, zaokrąglone na
końcach, prawie płaskie, dość długie, sięgające do nasady wierzchołka
nosa.

SZYJA:
Średniej długości, mocna; z bardzo nieznacznym podgardlem.

TUŁÓW:
Grzbiet szeroki i zwarty.
Lędźwie lekko wysklepione.
Zad lekko pochylony i dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa szeroka i długa, dość głęboka, mostek sięga do łokci.
Słabizny dobrze wypełnione.
Żebra dobrze wysklepione.

OGON:
Mocny, dość długi, kosmaty, noszony sierpowato wygięty, nigdy zbyt
mocno zakręcony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie mocne, o prawidłowej postawie.
Śródręcze lekko ukośne.
Łopatki ukośne i umięśnione.
Łokcie ustawione równolegle do osi ciała.
Łapy lekko wydłużone, mocne, wystarczająco zwarte; opuszki czarne,
wytrzymałe i zwarte.
Kończyny tylne widziane od tyłu - guzy kulszowe, środkowa część podudzia,
staw skokowy, śródstopie i łapa znajdują się na tej samej osi
pionowej.
Uda długie i dobrze umięśnione.
Stawy skokowe mocne i średnio kątowane.
Śródstopia krótkie i mocne.

RUCH:
Regularne i swobodne.

SKÓRA:
Dość gruba.

SZATA:
Sierść krótka, gruba i dość płasko przylegająca.
Umaszczenie tricolor z ciemnopłowym, w odcieniu zajęczym lub borsuczym,
z czaprakiem lub dużymi łatami. Głowa zwykle płowa, niekiedy
z czarnym nalotem.

WYMIARY:
Wysokość w kłębie: psy i suki od 53 do 58 cm z tolerancją do 1 cm.
Waga: średnio 28 - 30 kg.

WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
Głowa:
Czaszka wąska, kopulasta.
Kufa spiczasta.
Wargi górne niewystarczająco duże i zwarte.
Uszy osadzone poniżej linii oka, krótkie, nie dość płaskie.
Oczy jasne, spojówki widoczne.
Szyja: Długa, lekka.
Tułów:
Grzbiet zbyt długi, miękki, zapadnięty.
Ogon zbyt długi, noszony na bok.
Żebra płaskie.
Słabizny podkasane (charci brzuch).
Kończyny przednie:
Prosta łopatka.
Łokcie odstawione na zewnątrz.
Śródręcze proste.
Łapy słabe.
Palce rozstawione, zbyt długie.
Kończyny tylne:
Uda płaskie.
Stawy skokowe spionowane, zbyt mocno lub zbyt słabo kątowane.
Umaszczenie: cętkowane.
Zachowanie: osobniki lękliwe.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Brak typu (pies w całości niezbyt przypomina inne osobniki tej rasy).
Przodozgryz lub tyłozgryz.
Oczy bardzo jasne.
Kończyny słabe.
Maść inna niż określona we wzorcu.
Wyraźne cętkowanie.
Wysokość w kłębie inna niż określona przez wzorzec.
Osobniki tchórzliwe lub agresywne.
Wady anatomiczne.
Wyraźne wady dzidziczne.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w mosznie.