Pies dość mocny, o mocnym kośćcu, przypominający wyraźnie swojego przodka gończego gascon saintongeois.
GŁOWA:
Mocna, raczej krótka o równoległych liniach.
Mózgoczaszka:
Czaszka raczej płaska, guz potyliczny zaledwie zaznaczony, łuki brwiowe
wydatne.
Stop dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos czarny, dobrze rozwinięty, raczej zadarty.
Kufa nieco dłuższa od mózgoczaszki.
Wargi dobrze rozwinięte, szerokie, spojenie warg wyraźnie zaznaczone.
Oczy brązowe, dość głęboko osadzone.
Uszy szerokie u nasady, osadzone na wysokości linii oczu, dość płaskie,
średniej długości, raczej spiczasto zakończone.
SZYJA:
Mocna, podgardle mniej lub bardziej rozwinięte.
TUŁÓW:
Grzbiet prosty i zwarty.
Lędźwie dość szerokie, proste i raczej krótkie.
Zad spadzisty, guzy krzyżowe dość wydatne.
Boki dobrze wypełnione.
Klatka piersiowa szeroka i dość głęboka.
Żebra umiarkowanie zaokrąglone.
OGON:
Mocny u nasady, na końcu cieńszy, długi, w akcji prosto noszony.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie mocne, o prawidłowej postawie.
Łopatki długie i dobrze umięśnione.
Łapy grube i duże, raczej okrągłe.
Kończyny tylne:
Uda długie, dobrze umięśnione, ale nie przesadnie.
Stawy skokowe mocne, nisko osadzone, umiarkowanie kątowane.
RUCH:
Sprężysty, wydłużony galop.
SKÓRA:
Biała pod włosem białym, czarna pod włosem czarnym, niekiedy na
brzuchu i na wewnętrznej powierzchni ud widoczne są błękitne lub
ciemnobrązowe plamy.
SZATA:
Włos krótki, ale dość mocny.
Umaszczenie obowiązkowo białe z czarnym, duży czaprak i czarne łaty
różnej wielkości; może występować czarne lub błękitne, a nawet
płowe cętkowanie, ale to ostatnie wyłącznie na kończynach. Nad
oczami (pies „czterooki”), na policzkach, pod uszami i u nasady
ogona występuje blade podpalanie. Podobnie jak u gascon saintongeois
często występuje „sarnie znaczenie” na udach.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie: - psy 65 - 72 cm,
- suki 62 - 68 cm.
Bystry w zachowaniu, czujny, przyjacielski i chętny do pracy, przy tym rozsądny i wierny. Mancheste…