GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: Płaska, średnioszeroka, bez widocznego guza potylicznego.
Stop: Tylko nieznacznie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: Trufla nosa duża i ciemna, z szeroko rozwartymi nozdrzami. Ślady
depigmentacji stanowią wadę. Lekki garbonos jest ozdobą posa.
Kufa: Mocna, grzbiet nosa równy i szeroki, lekko opadający ku końcowi.
Nigdy spiczasta, ani krótsza niż mózgoczaszka.
Wargi: Gładkie, suche, ściśle przylegające. Pigmentacja odpowiednia do
umaszczenia.
Szczęki/uzębienie: Uzębienie kompletne (42 zęby) według schematu
(widziane od przodu):
prawa strona M P C I I C P M lewa strona
szczęka 2 4 1 3 3 1 4 2 szczęka
żuchwa 3 4 1 3 3 1 4 3 żuchwa
Objaśnienia: I - siekacze (dentes incisivi), C - kły (dentes canini), P -
przedtrzonowce (premolares) , M - trzonowce (molares).
Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy tolerowany. Zęby dobrze rozwinięte,
mocne.
Policzki: Suche, przylegające, łuki jarzmowe nie uwypuklone.
Oczy: Brązowe (średnio), tak ciemne, jak to możliwe. Średniej wielkości,
nieznacznie skośne, nie wyłupiaste, ani zbyt głęboko osadzone.
Powieki ściśle przylegające, bez widocznej trzeciej powieki.
Brzegi powiek pokryte włosami.
Uszy: Wysoko i szeroko osadzone, płaskie, nie zwijające się,
przylegające. Nie grube, mięsiste lub cienkie. Równomiernie
pokryte włosami, sięgającymi poza krawędź małżowiny.
Wyciągnięte do przodu, sięgają trufli nosa.

SZYJA:
Mocna, kark szczególnie dobrze umięśniony. Bez widocznego podgardla,
rozszerzająca się w kierunku klatki piersiowej.

TUŁÓW:
Linia górna: Prosta, płynnie przechodząca przez poszczególne części
tułowia, zad lekko opadający, ogon noszony na linii grzbietu lub
lekko poniżej.
Kłąb: mocny i dobrze zaznaczony.
Grzbiet: krótki i mocny, nie zapadnięty za kłębem.
Lędźwie: dobrze umięśnione, sprawiają wrażenie szerokich.
Zad: lekko opadający, nigdy nie przebudowany. Nieznacznie poniżej
kłębu.
Klatka piersiowa: Widziana od przodu owalna w przekroju. Widziana
z boku sięga aż do łokci. Długa, dobrze wysklepiona, nigdy nie
beczkowata ani płaska.
Dolna linia i brzuch: Od ostatnich żeber rzekomych miernie podkasany,
pokryty gęstym włosem właściwym jak i podszerstkiem.

OGON:
W spokoju noszony prosto na przedłużeniu linii grzbietu lub nieco
poniżej. W stanie pobudzenia lekko wzniesiony i w ciągłym ruchu. Aby
uniknąć zranienia ogon winien być przycięty (kopiowany) najwyżej
o 1/3 długości, w pierwszych trzech dniach po urodzeniu. W krajach,
w których obowiązuje zakaz cięcia ogonów, można pozostawić go naturalnej
długości.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Widziane od przodu, proste i równoległe, widziane z boku ustawione
pionowo w stosunku do podłoża, dobrze kątowane.
Łopatki: Dobrze umięśnione, ściśle przylegające do tułowia.
Ramiona: W ruchu poruszające się wzdłuż klatki piersiowej.
Łokcie: Ściśle przylegające do tułowia, nie odstające, ani zbyt mocno
przylegające.
Przedramiona: Proste. Stawy bez widocznych zmian krzywicznych.
Stawy nadgarstkowe: Mocne.
Śródręcza: Nieznacznie pochylone.
Łapy przednie: Łyżkowate (w kształcie łyżki), palce dobrze zwarte.
Niepożądane są łapy kocie lub zajęcze. Mocne, odporne, dobrze
pigmentowane opuszki. Pazury mocne.
Kończyny tylne:
Widziane z boku, dobrze kątowane w stawach kolanowych i skokowych,
widziane od tyłu proste i równoległe. W postawie ani beczkowate, ani
krowie. Kościec mocny.
Uda: Szerokie i dobrze umięśnione, dobrze kątowane w stawach
biodrowych.
Stawy kolanowe: Mocne, dobrze kątowane.
Podudzia: Długie, dobrze umięśnione i mocne.
Stawy skokowe: Mocne.
Śródstopia: Krótkie, ustawione pionowo.
Łapy tylne: Jak przednie.

CHÓD:
Płynny, wydajny, łapy powinny poruszać się po linii prostej i równolegle
wzdłuż ciała.

SKÓRA:
gruba i ściśle przylegająca, bez fałd i pigmentacji.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos: Mocny, ściśle przylegający, lekko falisty, czasami także lokowaty
(karakuł) lub gładki, długi włos, o gęstym podszerstku. Nie za
długi, nie za cienki ani jedwabisty. Na karku, na uszach i na
zadzie często występują loki. Na tylnych powierzchniach przednich
kończyn i na ogonie występują obfite pióra. Na szyi często
występuje żabot. Brzuch dobrze owłosiony. Kufa i część twarzowa
pokryta gęstym, krótkim włosem. Uszy pokryte lokami lub
gęstym, falistym włosem, przechodzącym również na stronę
wewnętrzną. Między palcami włos obfity, ale niezbyt długi.
Umaszczenie: Płochacz niemiecki hodowany jest w dwóch odmianach:
- odmiana jednolicie brązowa, rzadziej czerwona*, często o białych lub
dropiatych znaczeniach na piersi i palcach.
- odmiana brązowo-dereszowata, rzadziej brązowo-czerwona* - na tle
barwy zasadniczej występują brązowe lub czerwone* włosy,
pomieszane gęsto z białymi. Często pies ma brązową lub czerwoną*
głowę, jak również łaty, a także płaszcz na całym grzbiecie.
Do tego umaszczenia należy także dropiate - na białym tle duże
brązowe względnie czerwone* łaty, jak również umaszczenia
marmurkowe - na tle zasadniczej, białej barwy występują
dodatkowo brązowe względnie czerwone* kosmyki włosów,
w kształcie cętek lub kropek, także gdy rodzice są maści jednolitej.
W obydwóch odmianach umaszczenia mogą występować czerwone*
znaczenia (podpalanie) nad oczami, na kufie, łapach i przy
odbycie.
* - zaliczamy tutaj wszystkie występujące warianty koloru czerwonego
(lisi, sarni lub jeleni).

WZROST:
Wysokość w kłębie: psy 48 - 54 cm,
suki 45 - 52 cm.
Masa ciała: Odpowiednio do wielkości psa masa ciała waha się między
18 a 25 kg. Suki trochę lżejsze od psów.