Lakeland Terrier
Opis
Bystry, chętny do pracy, proporcjonalny, zwartej budowy. Żywy i nieustraszony, ruchliwy, stale w napięciu. Śmiały, przyjacielski i pewny siebie. Lakeland terrier to jeden z najmniejszych terrierów wysokonożnych. Waga dorosłego psa to około 7 kg przy wysokości około 35 cm. Psy tej rasy poza niezaprzeczalną urodą mają niepospolity charakter. Doskonale nadają się do domów z dziećmi -chociaż niekoniecznie do domu z kotami . W kontaktach z ludźmi zachowują delikatny dystans ,nie są nachalne ,nie narzucają się .uwielbiają zabawę i ruch. Szybko się uczą. Są bardzo czułe w stosunku do "swoich". Szata lakelanda to szorstka,nie liniejąca okrywa z miękkim podszerstkiem. Uroku dodaje obfita grzywka i bujna broda-bardzo charakterystyczne dla rasy. Ciekawostką jest duża rozpiętość możliwości umaszczenia lakelanda od jasnej pszenicy, poprzez rudy, grizzly, niebieski do czarnego. Czyli dla każdego coś miłego. Lakelandy są rasą ,która można użytkować myśliwsko. To wspaniała rodzinna rasa .Ze względu na wyjątkowo ważną dla tej rasy socjalizację warto starannie dobrać hodowlę. Lakelandy to typowe terriery, w kontaktach z innymi psami lubią czasem okazywać swoja odwagę i chęć dominacji. W stosunku ludzi nigdy nie są nie agresywne.
Informacje orasie
Hodowcy » Galeria zdjęć »Materiały
GŁOWA:
Kształtna, harmonijna. Kufa mierzona od stopu do koniuszka trufli nosowej nie powinna
być dłuższa od mózgoczaszki.
Mózgoczaszka o płaskim czole, dobrze obrysowana.
Trzewioczaszka:
Trufla nosowa czarna, u osobników maści wątrobianej jest także wątrobiana.
Kufa szeroka, ale nie za długa.
Uzębienie: szczęka i żuchwa są silne. Zęby są dobrze rozstawione i zamykają się w
zgryzie nożycowym, to oznacza, że siekacze szczęki przykrywają w ścisłym kontakcie
siekacze żuchwy i są ustawione pionowo.
Oczy ciemne lub orzechowe. Skośnie ustawione oczy są wadliwe.
Uszy dość małe, w kształcie litery „V”, czujnie noszone. Ich osadzenie nie jest ani zbyt
wysokie, ani zbyt niskie.
SZYJA:
Długa, lekko łukowata, bez luźnego podgardla.
TUŁÓW:
Grzbiet silny, dość krótki.
Lędźwie dobrze związane.
Klatka piersiowa umiarkowanie wąska.
OGON:
Zwykle jest kopiowany.
Ogon kopiowany: Dobrze osadzony, noszony radośnie, ale nie nad grzbietem ani też
zakręcony.
Ogon niekopiowany: Dobrze osadzony, noszony radośnie, ale nie nad grzbietem, ani też
zakręcony. Proporcjonalny do całości sylwetki psa.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie proste, o dobrej kości.
Łopatki należycie skośne.
Kończyny tylne silne i muskularne.
Uda długie i mocne.
Stawy kolanowe dobrze kątowane.
Stawy skokowe nisko umiejscowione.
Śródstopia proste.
Łapy małe, zwarte, okrągłe, o jędrnych opuszkach.
RUCH:
Kończyny przednie i tylne kierują się prosto do przodu i są względem siebie równoległe.
Łokcie swobodnie poruszają się po osi tułowia. Kolana nie są skierowane do wewnątrz
ani na zewnątrz. Energiczny wykrok zależy od odpowiedniej elastyczności kończyn
tylnych.
OKRYWA WŁOSOWA:
Włos gęsty, szorstki, odporny na zmiany pogody, z obfitym podszerstkiem.
Umaszczenie: czarne podpalane, niebieskie podpalane, czerwone, pszeniczne, szaroczerwone
(grizzle), wątrobiane, niebieskie lub czarne. Małe białe znaczenia na łapach i
piersi są dopuszczalne, ale niepożądane. Umaszczenie mahoniowe lub ciemny odcień
podpalań są nietypowe.
WIELKOŚĆ:
Wzrost nie przekracza 37 cm w kłębie.
Waga: dla psów 7,7 kg, dla suk 6,8 kg.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i
oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na stan zdrowia i dobre samopoczucie
psa.
Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub odchylenia psychiczne powinny być
dyskwalifikowane.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, umieszczone w mosznie.
Shiba
Pies małej wielkości, harmonijny, o dobrym kośćcu i dobrze rozwiniętych mięśniach. Mocnej budowy. Sz…
