GŁOWA:
Wydłużona, widziana z góry i z boku równomiernie zwężająca się,
jednak nie spiczasta. Łuki brwiowe wyraźnie zaznaczone.
Chrząstka nosa i nos długie i wąskie.
Mózgoczaszka:
Czaszka: raczej płaska, łagodnie przechodząca w lekko wysklepiony
grzbiet nosa.
Stop: nieznacznie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Trufla nosa: dobrze rozwinięta.
Kufa: długa, dostatecznie szeroka i mocna. Daleko, aż do wysokości oczu
rozwierający się pysk.
Uzębienie: szczęka i żuchwa dobrze rozwinięte. Zgryz nożycowy, równy
i ściśle zamknięty. Idealne uzębienie 42 zęby odpowiednich
kształtów, z mocnymi, dokładnie ciasno za siebie zachodzącymi
kłami.
Fafle: ciasno przylegające, dobrze przykrywają żuchwę.
Oczy: średniej wielkości, owalne, dobrze rozstawione, o przejrzystym,
bystrym i przyjacielskim wyrazie, spojrzenie nie może być
przenikliwe. Kolor błyszczący ciemnobrązowy, przy wszystkich
kolorach sierści psa. Oczy porcelanowe, rybie lub perłowe są
dopuszczalne u psów marmurkowych, ale nie pożądane.
Uszy: osadzone wysoko, skierowane nie zbyt mocno do przodu,
wystarczająco, lecz nie przesadnie długie, zaokrąglone na
końcach. Ruchliwe, ale przednią krawędzią przylegają do boków
głowy.

SZYJA:
Dostatecznie długa, muskularna, swobodnie i wysoko noszona, skóra
podgardla dobrze przylegająca, lekko wypukły kark.

TUŁÓW:
Linia górna: harmonijnie przechodząca od kłębu do lekko opadającego
zadu.
Kłąb: zaznaczony.
Grzbiet: od wysokiego kłębu poprzez kręgi piersiowe prosty lub lekko
opadający ku tyłowi. Silnie i dobrze umięśniony.
Lędźwie: silnie umięśnione, dostatecznie długie.
Zad: szeroki, dostatecznie długi, lekko opadający.
Klatka piersiowa: wyraźnie zaznaczona rękojeść mostka, który jest tak
daleko wysunięty do przodu, że z obu stron powstają lekkie
wgłębienia. Klatka piersiowa widziana z przodu owalna, z góry
i z boków pojemna, zapewnia dobry rozwój sercu i płucom. Przy
dobrej długości i kątowaniu łopatki i ramienia, przednia kończyna
widziana z boku pokrywa najniższy punkt klatki piersiowej.
Linia dolna: lekko podciągnięta.

OGON:
Osadzony nie za wysoko, noszony na wysokości linii grzbietu, tak żeby
stanowił jej przedłużenie. Koniec ogona (około jednej trzeciej długości)
może być nieznacznie zakręcony.

KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Silnie umięśnione, widziane z przodu suche, prosto stawiane, mocna
kość, łapy ustawione do przodu.
Łopatka: plastycznie umięśniona. Długa, ukośnie ustawiona, mocno
przylegająca do klatki piersiowej.
Ramię: tej samej długości jak łopatka, ustawione do niej pod kątem
prostym, grubokościste i dobrze umięśnione, przylega do żeber,
ale swobodnie się porusza.
Łokieć: ani nie odstający, ani nie za mocno przylegający.
Przedramię: krótkie, jednak tak długie, że prześwit wynosi około jednej
trzeciej wysokości psa. Możliwie proste.
Nadgarstek: stawy nadgarstkowe są ustawione nieco bliżej siebie niż
stawy barkowe.
Śródręcze: widziane z boku nie powinno być ani zbyt strome, ani rażąco
wysunięte do przodu.
Łapa przednia: palce ciasno przylegające do siebie, dobrze wysklepione,
silne, z krótkimi, mocnymi pazurami. Pierwszy palec nie pełni
żadnej funkcji, jednak nie powinien być usunięty.

KOŃCZYNY TYLNE:
Mocno umięśnione, w dobrych proporcjach do przednich kończyn.
Kolano i staw skokowy głęboko ukątowany, kończyny tylne równoległe,
ani za wąsko, ani za szeroko ustawione.
Udo: powinno być dobrej długości i mocno umięśnione.
Staw kolanowy: szeroki i silny, głęboko ukątowany.
Podudzie: krótkie, ustawione pod kątem prostym do kości udowej,
dobrze umięśnione.
Staw skokowy: mocny i dobrze ukątowany.
Śródstopie: relatywnie długie, przeciwległe do podudzia, ustawione
lekko do przodu.
Łapa tylna: cztery ciasno przylegające palce, dobrze wysklepione. Pies
stąpa całkowicie oparty na silnych palcach.

RUCH/CHODY:
Porusza się płynnie, energicznie, z rozmachem, daleko i swobodnie
wyrzucając kończyny. Podczas ruchu linia grzbietu jest stabilna. Ogon
powinien stanowić harmonijne przedłużenie linii grzbietu, w ruchu
noszony lekko opuszczony. Akcja przednich i tylnych kończyn
równoległa.

SKÓRA:
Ciasno przylegająca.

OKRYWA WŁOSOWA:
WŁOS KRÓTKI
Sierść: krótka, gęsta, błyszcząca, przylegająca, mocna i twarda, bez łysin.
Ogon: cienki, dokładnie pokryty włosem, ale nie za obficie. Trochę
dłuższy, szczeciniasty włos na spodniej stronie ogona nie stanowi
wady.
Umaszczenia:
a) jednokolorowe: rude, rudo-żółte, żółte, kolory czyste lub
z czarnym nalotem (przesianiem). Preferowane są czyste, mocno
wysycone kolory, rudo-brązowy jest wyżej ceniony niż rudo-żółty
i rudy. Należy tu zakwalifikować także kolory ze znaczną
przewagą przesiania. Niewielkie białe znaczenia są dopuszczalne
w kilku małych plamkach, ale niepożądane. Nos i pazury czarne,
brązowe dopuszczalne, ale niepożądane.
b) dwukolorowe: głęboki czarny lub brązowy (czekoladowy)
z rdzawo- brązowymi lub żółtymi podpaleniami nad oczami, po
obu stronach kufy, na żuchwie, na wewnętrznych krawędziach
uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i około jednej
trzeciej do połowy długości ogona. Nos i pazury u czarnych psów
czarne, u czekoladowych brązowe lub czarne. Białe znaczenia nie
są pożądane, ale małe plamki nie dyskwalifikują. Za mocno
rozlane podpalanie jest niepożądane.
c) marmurkowe (tygrysie, pręgowane): tło jest zawsze ciemniejsze
(czarne, rude lub szare). Pożądane są nieregularne szare lub
beżowe plamy (niepożądane są duże łaty). Nie może przeważać
ani ciemny ani jasny kolor. Jamniki pręgowane na rudym lub
żółtym tle mają ciemniejsze pręgi. Nos i pazury jak u jednoi
dwukolorowych.