GŁOWA:
Nadaje bokserowi charakterystyczny wygląd, jej wielkość musi
zachowywać odpowiednie proporcje w stosunku do całego ciała, nie
może sprawiać wrażenia ani za lekkiej, ani za ciężkiej. Kufa powinna
być możliwie szeroka i mocna. Piękny wygląd głowy zależy od harmonijnej
proporcji pomiędzy wielkością kufy i mózgoczaszki.
Kufa oglądana z dowolnej strony - od przodu, z góry lub z boku - zawsze
musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do mózgowioczaszki,
tzn. nigdy nie może sprawiać wrażenia zbyt małej. Głowa powinna
być sucha, tzn. bez żadnych fałd. Przy wytężonej uwadze psa,
w naturalny sposób na głowie tworzą się jednak fałdy. Od nasady
nosa po obu stronach przebiegają w dół trwale zaznaczone fałdy.
Ciemna maska ogranicza się do kufy i musi wyraźnie różnić się od
umaszczenia głowy, aby część twarzowa nie sprawiała zbyt
ponurego wrażenia.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Mózgoczaszka powinna być możliwie wąska i graniasta. Jest
lekko wysklepiona, nie może być ani zbyt kulista i krótka, ani
płaska i zbyt szeroka, potylica nie powinna być zbyt wysoka.
Bruzda czołowa słabo zaznaczona, szczególnie pomiędzy oczami
nie może być zbyt głęboka.
Stop: Czoło tworzy w stronę grzbietu nosa wyraźny uskok. Grzbiet nosa
nie może przechodzić w część czołową jak u buldoga, ale nie
może również być opadający.
Trzewioczaszka:
Nos: Nos jest szeroki i czarny, bardzo lekko zadarty, szerokie nozdrza,
koniuszek nosa umieszczony nieco wyżej niż nasada.
Kufa: Kufa powinna być mocna we wszystkich trzech wymiarach, tzn.
nie może być spiczasta, wąska, krótka ani zbyt płaska. Jej kształt
określany jest przez: a) kształt szczęk, b) ustawienie kłów, c)
kształt fafli. Kły muszą być rozstawione możliwie szeroko i mieć
odpowiednią długość, dzięki czemu widziana od przodu kufa jest
szeroka, niemal kwadratowa i tworzy z grzbietem nosa kąt
rozwarty. Od frontu krawędź górnej wargi opiera się na krawędzi
wargi dolnej. Wygięta do góry część żuchwy z dolną wargą, zwana
brodą, nie może w sposób widoczny wysuwać się przed górną
wargę, ani tym bardziej chować się pod nią, lecz powinna być
zarówno od przodu, jak i z boku dobrze zaznaczona. Przy
zamkniętym pysku kły i siekacze żuchwy, podobnie jak język nie
mogą być widoczne. Wyraźnie widoczna jest frontalna bruzda
górnej wargi.
Fafle: Fafle dopełniają kształt kufy. Górna warga jest gruba i mięsista.
Wypełnia ona lukę powstała na skutek wysunięcia żuchwy,
opierając się jednocześnie na jej kłach.
Zgryz: Żuchwa jest wysunięta przed górną szczękę i lekko wygięta ku
górze. Charakterystycznym zgryzem boksera jest przodozgryz.
Szczęka jest szeroka u nasady i jedynie w bardzo niewielkim stopniu
zwęża się ku przodowi. Uzębienie jest silne i zdrowe.
Siekacze powinny być równo ustawione w prostej linii, kły szeroko
rozstawione i odpowiedniej wielkości.
Policzki: Policzki są wykształcone odpowiednio do mocnych szczęk, nie
wystają jednak zbyt wyraźnie, przechodząc raczej lekkim łukiem
w kufę.
Oczy: Oczy ciemne, nie mogą być ani zbyt małe, ani wyłupiaste, ani też
zbyt głęboko osadzone. Powinny wyrażać energię i inteligencję,
spojrzenie nie może jednak być groźne ani zbyt przenikliwe.
Oprawa oczu powinna być ciemna;
Uszy: Zachowane w stanie naturalnym są odpowiedniej wielkości,
osadzone po bokach w najwyższej części mózgoczaszki.
W spoczynku przylegają do policzków, w stanie wytężonej uwagi
skierowane są do przodu tworząc wyraźną fałdę.

SZYJA:
Górna linia przebiega eleganckim łukiem od wyraźnie zaznaczonej
nasady karku do kłębu. Szyja powinna być wystarczająco długa, okrągła,
mocna, muskularna i sucha.

TUŁÓW:
Kwadratowy, oparty na silnych, prostych kończynach.
Kłąb: Powinien być zaznaczony.
Grzbiet: Włącznie z partią lędźwiową powinien być krótki, zwarty,
prosty, szeroki i silnie umięśniony.
Zad: Lekko opadający, nieznacznie wypukły i szeroki. Miednica powinna
być długa i zwłaszcza u suk, szeroka.
Klatka piersiowa: Głęboka, sięgająca aż do łokci. Głębokość klatki piersiowej
równa jest połowie wysokości psa w kłębie. Dobrze
wykształcone przedpiersie. Żebra dobrze wysklepione, ale nie
beczkowate, sięgające daleko do tyłu.
Dolna linia: Przebiega eleganckim łukiem do tyłu, krótkie, napięte
i lekko podciągnięte boki.

OGON:
Osadzony raczej wysoko niż nisko, zachowany w stanie naturalnym.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: Patrząc od przodu powinny być proste, ustawione
równolegle, o silnym kośćcu.
Łopatki: Długie, ukośne, mocno powiązane z tułowiem, nieprzesadnie
umięśnione.
Ramiona: Długie i tworzące z łopatką kąt prosty.
Łokcie: Ani zbyt mocno przylegające do klatki piersiowej ani zbyt
odstające.
Przedramię: Pionowe, długie i sucho umięśnione.
Staw nadgarstkowy: Mocny, dobrze zaznaczony lecz bez zgrubień.
Śródręcze: Krótkie, ustawione niemal pionowo do podłoża.
Łapy: Małe, okrągłe, zwarte; opuszki grube o twardej podeszwie.
Kończyny tylne: Bardzo silnie umięśnione, mięśnie twarde i plastycznie
uwidocznione. Kończyny oglądane z tyłu powinny być proste.
Udo: Długie i szerokie. Kąt stawu biodrowego i kolanowego jak najmniej
rozwarty.
Kolano: W swobodnej postawie powinno sięgać linii poprowadzonej
pionowo od guza biodrowego do podłoża.
Podudzie: Bardzo muskularne.
Staw skokowy: Mocny, dobrze zaznaczony, lecz bez zgrubień. Kąt
w stawie skokowym wynosi ok. 140°.
Śródstopie: Krótkie, ustawione do podłoża pod kątem 95°-100°
Łapy tylne (stopy): Nieco dłuższe niż przednie, zwarte, grube opuszki
o twardych podeszwach

CHODY:
Energiczne, pełne siły i elegancji.

SKÓRA:
Sucha, elastyczna, bez fałd.

SZATA:
Włos: Krótki, twardy, lśniący i przylegający do skóry.
Umaszczenie: Żółte lub pręgowane. Maść żółta występuje w różnych
odcieniach, od jasnożółtego do ciemnorudobrązowego, przy czym
za najładniejsze uważane jest umaszczenie pośrednie (czerwonożółte).
Maska czarna. Odmiana pręgowana ma na żółtym tle
w wymienionych powyżej odcieniach, ciemne lub czarne pręgi
przebiegające w kierunku żeber. Barwa tła musi wyraźnie
kontrastować z barwą pręg. Białe znaczenia nie są zasadniczo
niepożądane, mogą wręcz korzystnie wpływać na estetykę
umaszczenia.

WIELKOŚĆ:
Mierzona w kłębie, wzdłuż łokci do podłoża: psy 57-63 cm, suki
53-59 cm.
Waga: psy powyżej 30 kg (przy wysokości w kłębie ok. 60 cm), suki ok.
25 kg (przy wysokości w kłębie ok. 56 cm)

UWAGA:
Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane
w mosznie.