GŁOWA: Wyrazista, o prostych konturach, proporcjonalna w
stosunku do tułowia. Głowa musi być dobrze wymodelowana i nie
może być ciężka, masywna, ani zbyt delikatna.

OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: Szerokość wynosi mniej, niż połowa długości głowy.
Czaszka, widziana z góry, jest owalna w osi długiej i nieco wypukła
z profilu. Osie podłużne nieco rozbieżne.
Łuki brwiowe: Umiarkowanie zaznaczone, pokryte długą sierścią.
Bruzda czołowa: Szeroka między oczami, zwęża się w kierunku
silnie zaznaczonego guza potylicznego (u pudli miniaturowych może
być on nieco mniej wyraźny).
Stop: Słabo zaznaczony.

OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Dobrze rozwinięty, pionowy profil; szerokie nozdrza. Czarny u
pudli czarnych, białych i srebrnych ; brązowy u pudli brązowych ; u
pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwono-płowych –
brązowy lub czarny.
Kufa: Grzbiet nosa idealnie prosty. Długość stanowi ok. 9/10
długości czaszki. Ramiona żuchwy biegną niemal równolegle. Kufa
mocna. Dolny zarys kufy wyznacza żuchwa, nie linia dolnej wargi.
Wargi: Umiarkowanie rozwinięte, dość ściśle przylegające, średniej
grubości; górna warga spoczywa na dolnej, nie zwisając poniżej.
Czarne u pudli czarnych, białych i srebrnych; brązowe u pudli
brązowych. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i
czerwono-płowych, od ciemnobrązowych do czarnych. Kąciki warg
nie mogą być przesadnie zaznaczone.
Szczęka i żuchwa oraz zęby: Zgryz nożycowy. Mocne zęby.
Policzki: Nie wystające, wymodelowane na kościach. Łuki
podoczodołowe wymodelowane i umiarkowanie wydatne. Łuki
jarzmowe bardzo mało wydatne.
Oczy: Wyrażające żywe zainteresowanie; osadzone na wysokości
stopu i lekko skośne. Migdałowatego kształtu. Czarne lub
ciemnobrązowe. U brązowych pudli mogą być barwy ciemnego
bursztynu.
Powieki: Obwódki powiek czarne u czarnych, białych i srebrnych
pudli; u pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwonopłowych
mogą być brązowe lub czarne.
Uszy: Dość długie, opadające wzdłuż policzków; osadzone w
przedłużeniu linii, rozpoczynającej się od wierzchołka nosa i
przechodzącej poniżej zewnętrznego kąta oka; płaskie, rozszerzające
się poniżej nasady i zaokrąglone na końcach; okryte długą, falistą
sierścią. Płaty uszu powinny sięgać do kącików warg.

SZYJA: Mocna, lekko łukowata poniżej karku; średniej długości;
harmonijna. Głowa noszona wysoko i dumnie. Bez łałoku; o
owalnym przekroju. Długość szyi nieco mniejsza, niż długość
głowy.

TUŁÓW: Proporcjonalny. Długość przekracza nieznacznie
wysokość w kłębie.
Kłąb: Umiarkowanie rozwinięty.
Grzbiet Krótki. Linia grzbietu harmonijna i zwarta. Wysokość w
kłębie jest równa wysokości, mierzonej od górnej linii zadu do
podłoża.
Lędźwie: Mocne i umięśnione.
Zad: Zaokrąglony, ale nie opadający.
Pierś: Przedpiersie musi nieco wystawać i być położone dość
wysoko.
Klatka piersiowa: Sięga dołem do łokcia; szerokość odpowiada 2/3
jej głębokości. U dużych pudli obwód klatki piersiowej, mierzony za
łopatkami, musi przekraczać przynajmniej o 10 cm wysokość w
kłębie. Klatka piersiowa owalna w przekroju, szeroka w części
tylnej.
Brzuch i słabizny: podkasanie zaznaczone, ale nie przesadnie.

OGON: Osadzony dość wysoko, na poziomie lędźwi. Może być
naturalnej długości lub skrócony o 1/3 lub ½ długości, w krajach, w
których cięcie ogonów nie jest zabronione. W spoczynku ogon
noszony nisko; w ruchu – niesiony ukośnie.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Idealnie proste i równoległe ; dobrze
umięśnione, o mocnym kośćcu. Wysokość, mierzona od łokcia do
podłoża, przekracza nieco połowę wysokości w kłębie.
Łopatki: Dobrze ukątowane i umięśnione. Łopatka tworzy z kością
ramieniową kąt 110°.
Ramię: Długość kości ramieniowej odpowiada długości łopatki.
Staw nadgarstkowy: Tworzy przedłużenie przedniej linii
przedramienia.
Śródręcze: Silne i – widziane z boku – niemal proste.
Przednie łapy: Raczej małe, zwarte, w kształcie krótkiego owalu.
Palce dobrze wysklepione i zwarte. Opuszki twarde i grube. Pazury –
czarne u czarnych i srebrnych pudli; czarne lub brązowe u pudli
brązowych. U pudli białych pazury w całej gamie kolorów – od
rogowego po czarny. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych)
i czarnych – brązowe lub czarne.

KOŃCZYNY TYLNE: Widziane z tyłu – równoległe ; mięśnie
dobrze rozwinięte i wyraźnie widoczne. Staw skokowy dość dobrze
ukątowany. Kąty : biodrowo-udowy, piszczelowo-udowy i
piszczelowo-skokowy, powinny być dobrze zaznaczone.
Udo: Dobrze umięśnione i silne.
Śródstopie: Raczej krótkie i proste. Pudel powinien rodzić się bez
palców szczątkowych na kończynach tylnych.
Tylne łapy: Takie, jak przednie.

CHÓD/RUCH: Pudel porusza się lekko i sprężyście.

SKÓRA: Elastyczna, nie luźna, pigmentowana. Pudle czarne,
brązowe, srebrne, pomarańczowo-płowe (morelowe) i czerwonopłowe,
muszą być pigmentowane zgodnie z kolorem szaty. U białych
pudli pożądana jest srebrna barwa skóry.

SZATA
WŁOS:
Lokowaty : Obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze, bardzo
kędzierzawy, elastyczny i odporny na ucisk dłoni. Powinien być
gruby, gęsty, równej długości ; powinien także tworzyć równe loki.
Sznurowy: Obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze; gęsty, tworzący
charakterystyczne sznury, które powinny osiągać długość
przynajmniej 20 cm.

MAŚĆ: Jednolicie czarna, biała, brązowa, srebrna, morelowa
(pomarańczowo-płowa) i czerwona (czerwono-płowa).
Brązowa: Powinna być głęboka, raczej ciemna, jednolita i ciepła.
Odcień beżowy oraz jego jaśniejsze pochodne, nie są dozwolone.
Srebrna: Musi być jednolita, głęboka; nie może przechodzić w czerń,
ani w biel.
Morelowa (pomarańczowo-płowa): Musi być jednolita; nie może być
zbliżona do jasnopłowego, kremowego czy czerwono-płowego
koloru.
Czerwona (czerwono-płowa): Musi być jednolita na całym ciele.
Absolutnie nie może być zbliżona do pomarańczowo-płowej
(morelowej).
Obwódki powiek, nos, wargi, dziąsła, podniebienie, naturalne
otwory, moszna i opuszki – dobrze pigmentowane.

WYMIARY:
Pudle duże: Powyżej 45 cm do 60 cm, z tolerancją 2 cm powyżej.
Duży pudel musi być powiększoną i rozwiniętą kopią pudla
średniego, zachowującą jego cechy.
Pudle średnie: Powyżej 35 cm do 45 cm.
Pudle miniaturowe: Powyżej 28 cm do 35 cm. Pudel miniaturowy
musi przypominać pomniejszonego pudla średniego, zachowując –
na tyle, na ile jest to możliwe – takie same proporcje. Nie może
wykazywać żadnych cech skarłowacenia.
Pudle toy: Powyżej 24 cm do 28 cm (pożądany ideał: 25 cm), z
tolerancją -1 cm. Toy pudel przypomina pudla miniaturowego i
zachowuje te same ogólne proporcje, spełniając wszystkie wymogi
wzorca. Wszelkie oznaki skarłowacenia są niedopuszczalne; jedynie
guz potyliczny może być słabiej zaznaczony.

UZNANE FRYZURY WYSTAWOWE
Fryzura „Na lwa” /”lwia fryzura”/: Pudle, zarówno o lokowatej, jak i
sznurowatej szacie,, powinny mieć ostrzyżone kończyny tylne, aż do
żeber. Strzyże się również: kufę – od dolnej powieki w górę i w dół;
policzki; przednie i tylne kończyny, oprócz mankietów lub bransolet
i dozwolonych, dodatkowych partiach sierści na kończynach tylnych;
ogon, z pozostawieniem okrągłego lub podłużnego pompona. Wąsy
wymagane są u wszystkich osobników. Dopuszczalne jest
pozostawienie włosa, zwanego „portkami”, na przednich
kończynach.
Fryzura „nowoczesna”: Pozostawienie włosa na czterech kończynach
jest dopuszczalne jedynie pod warunkiem, że przestrzega się
następujących zasad:
1. Należy wystrzyc:
a) dół kończyn przednich – od pazurów do wysokości palca
szczątkowego /pierwszego palca/; dół kończyn tylnych – do takiej
samej wysokości. Strzyżenie maszynką, ograniczone do samych
palców, jest dopuszczalne
b) głowę i ogon, według zasad opisanych powyżej.
Można wyjątkowo dopuścić przy tej fryzurze:
- pozostawienie pod żuchwą krótkiego włosa, nie dłuższego, niż 1
cm, którego krańce powinny zostać ścięte równolegle do żuchwy.
Tzw. „kozia broda” nie jest dopuszczalna.
- skrócenie pompona na ogonie.
2. Należy skrócić włos na tułowiu, dla uzyskania efektu „lśniącego
jedwabiu”, mniej więcej do długości 1 cm. Długość szaty wzrasta
stopniowo wokół żeber i w górnych partiach kończyn.
3. Należy uporządkować:
a) włos na głowie – tak, by tworzył kask (czuprynę) umiarkowanej
wysokości, jak również poniżej wzdłuż szyi do kłębu, oraz na froncie
– równomiernie, bez przerw, aż do wystrzyżonej części łap, wzdłuż
lekko ukośnej linii od szczytu mostka w dół. Szata na górnej części
uszu i do 1/3 ich długości, może być ostrzyżona nożyczkami lub
ogolona maszynką w kierunku „z włosem”. Na dolnej części ucha
należy pozostawić włos, którego długość rośnie stopniowo od góry
do dołu, kończąc się frędzlami, które można wyrównać.
b) włos na nogach – „portki” lub „pantalony”, odcinają się wyraźnie
od gładko wystrzyżonych łap. Długość włosa stopniowo wzrasta ku
górze –osiągając na łopatkach i udach długość 4-7 cm /mierzoną
przy wyprostowanym włosie/ – proporcjonalnie do wielkości psa,
jednak należy unikać wrażenia bufiastości. „Pantalony” na
kończynach tylnych nie mogą przeszkadzać dostrzec typowego dla
pudla kątowania.
Wszelkie inne, fantazyjne strzyżenia, nie odpowiadające powyższym
normom wzorcowym, stanowią wady eliminujące. Niezależnie od
tego, którą z wzorcowych fryzur zastosowano, nie może ona
wpływać na ocenę na wystawie – oznacza to, że wszystkie psy tej
samej klasy, w którejkolwiek z fryzur wzorcowych oceniane są
jednakowo.
Fryzura „angielska”: Prócz „lwich” motywów na kończynach
tylnych, pozostawia się dodatkowo mankiety i bransolety. Na głowie
pozostawiony jest kask /grzywka/. W przypadku tego typu
strzyżenia, wąsy są elementem dowolnym. Dopuszcza się brak
wyraźnej granicy strzyżenia szaty na tylnych kończynach. Kask
/grzywka/ nie elementem dowolnym (zabrania się używania lakieru
do włosów i wszelkich podobnych mu substancji w celu utrzymania
stabilnej fryzury).
Pudle, które nie zostały ostrzyżone według wzorca, nie będą (do
czasu pozostawania w niewłaściwej fryzurze) oceniane, ani
nagradzane podczas wystaw i oficjalnych pokazów, jednakże nie
eliminuje ich to z hodowli.