GŁOWA :
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka: Szerokie czoło.
Stop: Wyraźnie zaznaczony, z delikatną bruzdą.

OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Pożądany czarnego koloru. Grzbiet nosa prosty.
Kufa: Umiarkowanie gruba, zwężająca się.
Wargi: Przylegające.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Zęby mocne; zgryz nożycowy.
Policzki: Dobrze wykształcone.
Oczy: Stosunkowo małe, trójkątne, ciemnobrązowego koloru;
zewnętrzne kąciki oczu skierowane ku górze.
Uszy: Stosunkowo małe, trójkątne, nieco pochylone do przodu,
pewnie stojące.
SZYJA: Gruba, mocna i zharmonizowana z głową i tułowiem.

TUŁÓW:
Grzbiet: Prosty i mocny.
Lędźwie: Szerokie i umięśnione.
Klatka piersiowa: Głęboka; żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Dobrze podciągnięty.

OGON: Wysoko osadzony, gruby, zdecydowanie zwinięty lub
zagięty jak sierp nad grzbietem; gdy ogon jest opuszczony, jego
koniec sięga niemal stawów skokowych.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE : Widziane z przodu., przednie kończyny
proste.
Łopatki: Łopatka umiarkowanie ukośna.
Łokcie: Przylegające.

KOŃCZYNY TYLNE:
Uda: Długie.
Podudzia: Krótkie, ale dobrze rozwinięte.
Stawy skokowe: Grube i mocne.
ŁAPY: Palce zwarte i dobrze wysklepione. Opuszki twarde i
elastyczne. Pazury twarde, preferowane ciemnego koloru.
CHÓD/RUCH : Lekki i energiczny.

SZATA:
WŁOS: Włos okrywowy szorstki i prosty; podszycie miękkie i gęste;
włos na ogonie nieco dłuższy i odstający.
MAŚĆ: Ruda, czarna podpalana, sezamowa, czarna sezamowa, ruda
sezamowa.
Definicja koloru sezamowego:
• Sezamowy: Równomierne połączenie białych i czarnych
włosów.
• Czarny sezamowy: Przewaga czarnych włosów nad białymi.
• Rudy sezamowy: Rude tło, połączone z czarnymi włosami.
Wszystkie wspomniane wyżej kolory muszą mieć „urajiro”.
„Urajiro”: Biaława szata po bokach kufy, na policzkach, spodzie
żuchwy, szyi, klatce piersiowej, brzuchu i spodniej części ogona oraz
wewnętrznej stronie kończyn.

WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA:
Wysokość w kłębie: Psy: 40 cm.
Suki: 37 cm.
Tolerancja 1,5 cm powyżej i poniżej.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy
uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem
ich stopnia i zasięgu.
• Sucze psy, samcze suki.
• Nieprawidłowy zgryz (przodozgryz lub tyłozgryz).
• Liczne braki w uzębieniu.
• Płochliwość.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
• Nie stojące uszy.
• Wiszący lub krótki ogon.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości,
powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.