Wyżeł weimarski

Wyżeł weimarski

Opis

Średniej do dużej wielkości pies myśliwski. Budowa typowa dla psa pracującego, o pięknych kształtach, sucha, muskularna. Wyraźne cechy płci. Wszechstronny, zrównoważony pies myśliwski z dużą pasją, łatwy do szkolenia. Wytrwały w systematycznym okładaniu pola, jednak nie nadmiernie żywiołowy. Bardzo dobry „wiatr”. Pies cięty w stosunku do drapieżników i innej zwierzyny, dobry pies stróżujący, jednak nie wykazujący nadmiernej agresji. Niezawodny w polu, jak i w wodzie. Wykazuje skłonność do pracy po strzale.

Informacje orasie

Hodowcy » Galeria zdjęć »

Materiały

Wzorzec

GŁOWA:

Mózgoczaszka:
Czaszka: w harmonii z wielkością psa i trzewioczaszką. Szersza u samców
niż u suk, jednakże u obu płci zachowane dobre proporcje
pomiędzy szerokością mózgoczaszki, a długością całej głowy.
Występuje bruzda czołowa. Guz potyliczny słabo lub umiarkowanie
rozwinięty. Łuki jarzmowe dobrze rozwinięte.
Stop: wyjątkowo słabo zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: duży, wystający ponad żuchwę. Koloru ciemnocielistego, przechodzącego
stopniowo w szary.
Kufa: długa i, szczególnie u samców, silna, sprawiająca wrażenie
kanciastej. Żuchwa i szczęka tak samo silne. Grzbiet nosa prosty,
często lekko wypukły, nigdy wklęsły.
Fafle: niezbyt obfite, od wewnątrz koloru ciemnocielistego (tak jak i podniebienie).
Słabo zaznaczone kąciki warg.
Uzębienie: szczęka i żuchwa silne, uzębienie kompletne, regularne,
mocne. Zgryz nożycowy.
Policzki: muskularne, dobrze zaznaczone. Zdecydowanie sucha głowa.
Oczy: koloru od jasno do ciemnobursztynowego, o inteligentnym wyrazie,
błękitne u szczeniąt. Okrągłe, osadzone lekko skośnie.
Powieki dobrze przylegające.
Uszy: płaskie, szerokie i stosunkowo długie, sięgające mniej więcej
kącika warg. Osadzone wysoko i wąsko, zaokrąglone na końcach,
pofałdowane. Gdy pies jest czujny i nasłuchuje, są zwrócone
lekko do przodu.

SZYJA:
O szlachetnym wyglądzie i sposobie noszenia. Muskularna, prawie
okrągła, nie za krótka, sucha. Silniejsza bliżej łopatek, harmonijnie
łącząca się z górną linią ciała i klatką piersiową. Jej górna linia widoczna
z profilu lekko wygięta.

TUŁÓW:
Linia górna: od szyi, poprzez dobrze zaznaczony kłąb, przechodzi stopniowo
w stosunkowo długi, mocny, dobrze związany grzbiet.
Kłąb: wyraźnie zaznaczony.
Grzbiet: zwarty, muskularny, prosty. Linia grzbietu nie może wznosić się
ku tyłowi. Nieco dłuższy grzbiet nie jest wadą, lecz cechą charakterystyczną
rasy.
Zad: długi, umiarkowanie ścięty.
Klatka piersiowa: silna, lecz nie przesadnie szeroka, sięgająca prawie do
łokci, dostatecznie długa. Dobrze wysklepiona, o długich żebrach,
nie beczkowata. Przedpiersie dobrze rozwinięte.
Linia dolna i brzuch: lekko wznosząca się ku tyłowi, brzuch niepodkasany.

OGON:
Osadzony nieco niżej niż u innych porównywalnych ras. Mocny, dobrze
owłosiony. Gdy pies jest w stanie spoczynku, opuszczony w dół, w czasie
podniecenia, czy pracy noszony poziomo lub wyżej.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: wysokie, suche, proste i równoległe, ale nie
rozstawione szeroko.
Łopatki: długie, ukośnie ułożone, dobrze umięśnione. Dobre kątowanie
stawu barkowego.
Ramiona: ukośne, dostatecznie długie i silne.
Łokcie: swobodne, ustawione równolegle do osi ciała. Nie wystające, ani
nie wciśnięte.
Przedramiona: długie, prosto ustawione.
Stawy nadgarstkowe: mocne, sprężyste.
Śródręcza: suche, ustawione lekko ukośnie.
Łapy przednie: ustawione prosto w stosunku do osi ciała. Palce zwarte,
wysklepione. Dłuższe palce środkowe nie są wadą, lecz cechą
charakterystyczną rasy. Pazury koloru od jasno- do ciemnoszarego.
Poduszki dobrze pigmentowane, twarde.
Kończyny tylne: wysokie, suche, dobrze umięśnione. Ustawione
równolegle, ani za szeroko, ani za wąsko.
Uda: dostatecznie długie, silne, muskularne.
Kolana: mocne, sprężyste.
Podudzia: długie, z dobrze widocznym ścięgnem.
Stawy skokowe: mocne, sprężyste.
Śródstopia: suche, ustawione prawie pionowo.
Łapy tylne: zwarte i silne, bez wilczych pazurów, reszta odpowiada
łapom przednim.

CHODY:
Swobodne i wydajne, kończyny przednie i tylne w ruchu równoległe.
W galopie krok długi. W kłusie linia grzbietu prosta. Inochód
niepożądany. Ruch we wszystkich rodzajach wydajny i płynny.
OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra: mocna, dobrze, lecz nie nadmiernie przylegająca.
Odmiana krótkowłosa:
Włos: krótki (ale dłuższy i bardziej gęsty niż u porównywalnych ras),
mocny, bardzo gęsty, gładko pokrywający ciało. Bez lub z nieznaczną
ilością podszerstka.
Odmiana długowłosa:
Włos: miękki, długi, z podszerstkiem lub bez niego. Prosty lub lekko
falujący. Długa, falująca sierść dopuszczalna u nasady uszu. Na
końcach uszu dopuszczalna sierść aksamitna. Sierść powinna
mieć długość 3 - 5 cm, zaś pod szyją, na przedpiersiu i brzuchu
powinna być jeszcze dłuższa. Wyraźne frędzle i portki, skracające
się ku dołowi. Na ogonie wyraźne pióro. Włosy pomiędzy palcami.
Owłosienie na głowie nieco krótsze.
Umaszczenie: srebrne, sarnie, mysioszare, jak i wszystkie pośrednie
odcienie. Głowa i uszy zwykle nieco jaśniejsze. Białe znaczenia
dopuszczalne jedynie na klatce piersiowej i palcach. Czasami ciemniejsza,
mniej lub bardziej wyraźna pręga na grzbiecie. Psy mające
znaczenia koloru czerwono-żółtego mogą otrzymać ocenę jedynie dobrą.
Brązowe znaczenia są poważną wadą.

WZROST:
Wysokość w kłębie: psy: 59 - 70 cm (idealnie: 62 - 67 cm)
suki: 57 - 65 cm (idealnie: 59 - 63 cm)
Waga: psy: ok. 30 - 40 kg
suki: ok. 25 - 35 kg

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.