GŁOWA:
Klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jej długość wynosi około 40%
wysokości w kłębie. Jest sucha i szeroka między uszami; nie może być
ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest trochę
zaokrąglone, bruzda czołowa nieznaczna.
Mózgoczaszka: tej samej długości co trzewioczaszka. Szerokość mózgoczaszki
mniej więcej równa jej długości, nieznacznie zwęża się
w kierunku kufy. Stop umiarkowany.
Trzewioczaszka: Kufa klinowata, szczęki mocne, grzbiet nosa prosty;
niepożądany wygarbiony ani wklęsły. Wargi suche, przylegające,
ciemne. Trufla nosa zawsze czarna.
Uzębienie: Mocne, zdrowe i kompletne - 42 zęby zgodnie ze wzorem
zębowym. Zgryz nożycowy, to znaczy siekacze górnej szczęki
znajdują się ciasno przed siekaczami żuchwy. Zgryz cęgowy,
przodozgryz i tyłozgryz są wadliwe. Wadą jest także ustawienie
siekaczy w linii prostej i duże odstępy między zębami. Kości
szczęk dobrze rozwinięte.
Oczy: Średniej wielkości, kształtu migdała, trochę skośnie ustawione,
nie wyłupiaste, możliwie jak najciemniejsze. Oczy jasne
niepożądane, gdyż zmieniają wyraz psa.
Uszy: Średniej wielkości, stojące, spiczasto zakończone, skierowane
małżowinami do przodu i równolegle wobec siebie, mogą być tak
ruchu, jak w spoczynku położone płasko do tyłu. Uszy miękkie
lub obwisłe są wadliwe.

SZYJA:
Mocna, dobrze umięśniona, bez podgardla. Ustawiona pod kątem około
45 stopni w stosunku do linii grzbietu.

TUŁÓW:
Górna linia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i lekko opada
w kierunku zadu, który także jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty
i dobrze umięśniony. Lędźwie szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad
długi i lekko spadzisty, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie
przechodzi w nasadę ogona.
Klatka piersiowa: Szeroka, o długim mostku. Głębokość klatki piersiowej
wynosi 45 do 48% wysokości w kłębie. Żebra umiarkowanie wysklepione.
Wadliwe są zarówno klatka beczkowata, jak i płaska.

OGON:
Sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy
długości śródstopia. Noszony szablasto, w ruchu i przy pobudzeniu
może być wzniesiony wyżej, ale nie powyżej linii grzbietu. Sierść na
ogonie tworzy niewielką szczotkę. Jakiekolwiek zabiegi chirurgiczne,
mające na celu korekcje ogona, są zabronione.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: Widziane z boku proste, widziane z przodu - idealnie
równolegle.
Łopatki: Tej samej długości, co ramię, tworzą z nim kąt ok. 90 stopni
(idealnie), w praktyce do 110 stopni. Łopatka i ramię dobrze
umięśnione i przylegające do tułowia.
Łokcie: Nie mogą być wykręcone na zewnątrz, ani do wewnątrz, tak
w postawie, jak i w ruchu.
Przedramiona: Proste, suche, dobrze umięśnione, równoległe jedno
wobec drugiego.
Śródręcza: Ich długość wynosi około 1/3 długości przedramienia; są
nachylone względem niego pod kątem 20 do 22 stopni. Śródręcza
zbyt skośnie ustawione lub zbyt pionowe są wadliwe, ponieważ
zmniejszają wytrzymałość.
Łapy: Raczej okrągłe, zwarte i dobrze wysklepione, opuszki mocne,
pazury mocne i ciemne.
Kończyny tylne: Trochę odstawione do tyłu, oglądane z tyłu - równoległe
względem siebie.
Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.
Podudzia: Mniej więcej tej samej długości, co uda, tworzą z nimi kąt
około 120 stopni.
Stawy skokowe: Mocne i wyraźne.
Śródstopia: Pionowe.
Łapy: Zwarte, lekko wypukłe, opuszki twarde i ciemne, pazury mocne,
ciemne i wysklepione.

RUCH:
Owczarek niemiecki porusza się kłusem, a odpowiednie i harmonijne
kątowanie pozwala na dobry wykrok kończyn przednich i daleki zasięg
kończyn tylnych, przy zachowaniu pewnej linii grzbietu. Niewskazane
jest zbyt głębokie kątowanie kończyn, bo zmniejsza ono wytrzymałość
ruchu. Prawidłowo zbudowany i kątowany owczarek porusza się
przestrzennym, wydajnym i niskim kłusem, który wydaje się niezmordowany.
W ruchu głowa jest wysunięta ku przodowi, ogon lekko wzniesiony,
a linia górna powinna bez większych zaburzeń przebiegać
płynnie od końców uszu aż do końca ogona.

WYMIARY:
PSY: Wysokość w kłębie od 60 do 65 cm, waga od 30 do 40 kg.
SUKI: Wysokość w kłębie od 55 do 60 cm, waga od 22 do 32 kg.

Zgryz: tyłozgryz większy niż 2 mm, przodozgryz, wszystkie siekacze
w zgryzie cęgowym.
Wysokość poniżej wzorcowej lub większa o ponad 1 cm od wzorcowej.

Albinizm.
Maść biała, nawet i z czarną pigmentacją.
Włos kosmaty - długi, miękki, nastroszony włos okrywowy z podszerstkiem,
frędzle na kończynach, pióro na ogonie, obfite portki, długi włos
na uszach.
Włos jedwabisty - długi, miękki włos okrywowy bez podszerstka, często
z przedziałkiem na grzbiecie, z frędzlami i piórem.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.